Białko podobne do chitynazy w płucach i krążenie pacjentów z ciężką astmą ad 5

Chociaż populacja ta była mniejsza niż populacja Yale, poziomy YKL-40 w surowicy były znacząco podwyższone u pacjentów z astmą w porównaniu z grupą kontrolną (mediana, 97,7 ng na mililitr [przedział międzykwartylowy, 26,8 do 103,5] vs. 41,5 ng na mililitr [11,5 do 57,8]) (P = 0,002). Analiza immunohistochemiczna YKL-40 w płucu
Figura 2. Figura 2. Immunolokalizacja YKL-40 w próbkach oskrzelowo-biopsyjnych od kontroli i pacjentów z astmą. Panel A pokazuje słabe wyrażenie (strzałka) YKL-40 w podśluzówce kontrolnej. U pacjentów z łagodną astmą (panel B) i osób z umiarkowaną astmą (panel C), w okolicy podnabłonkowej było więcej komórek pozytywnych względem YKL-40. Pacjenci z ciężką astmą mieli znacznie więcej komórek pozytywnych względem YKL-40, infiltrujących nabłonek (Panel D), jak również barwienie nabłonka oskrzeli (Panel E). Immunobarwienie próbek po płukaniu oskrzelowo-pęcherzykowym od pacjentów z ciężką astmą wykazuje wysoki poziom ekspresji YKL-40 w pęcherzykowych makrofagach (M) i neutrofilach (N) (panel F). Paski skali to 250 .m (panele A, B i C), 500 .m (panele D i E) lub 1000 .m (panel F).
Ryc. 3. Ryc. 3. Korelacja między poziomami YKL-40 w próbkach biopsyjnych oskrzeli a poziomem YKL-40 w surowicy u pacjentów z astmą. Współczynnik korelacji pochodzi z jednozmiennej analizy rangowo-korelacyjnej Spearmana.
Ekspresję YKL-40 w próbkach z biopsji oskrzelowej oceniano w kohorcie paryskiej (Figura 2). Badania te wykazały, że w próbach kontrolnych było niewiele komórek wykazujących ekspresję YKL-40, ze znacznie zwiększoną liczbą pacjentów z astmą (mediana 3,1 komórek YKL-40-dodatnich na milimetr sześcienny [odległość międzykwartylowa, 2,1 do 7,4] vs. 16,2 na sześcienną milimetr [9,1 do 30,2]) (P = 0,005). Barwienie YKL-40 obserwowano w komórkach podnabłonkowych większości pacjentów z astmą (Figura 2). Wśród pacjentów z ciężką astmą zwiększono liczbę komórek podnabłonkowych z barwieniem YKL-40 i widoczne było także zabarwienie nabłonka oskrzeli (fig. 2D i 2E). W preparatach cytospinowych pobranych z płuca oskrzelowo-pęcherzykowego od pacjentów z ciężką astmą stwierdzono również YKL-40 w cytoplazmie makrofagów i neutrofili (Figura 2F). U pacjentów z astmą stężenie YKL-40 w płucach korelowało z poziomem YKL-40 w surowicy (r = 0,55, P <0,001) (ryc. 3). Nie znaleziono korelacji między liczbą komórek YKL-40-dodatnich w próbkach biopsyjnych a liczbą komórek zapalnych (makrofagów, eozynofilów, limfocytów lub neutrofili) w próbkach popłuczyn oskrzelowo-pęcherzykowych (dane nie przedstawione).
Ekspresja YKL-40, nasilenie astmy i grubość podnabłonkowej błony podstawnej
Rysunek 4. Rysunek 4. Korelacja YKL-40 z ciężkością astmy. Analiza morfometryczna próbek z biopsji płuc wykazała, że liczba komórek wykazujących ekspresję YKL-40 koreluje dodatnio z ciężkością astmy (panel A). Analiza korelacji rangowej w skali Universala Spearmana wykazała istotną korelację między poziomami YKL-40 w surowicy i remodelingiem dróg oddechowych mierzoną grubością podnabłonkowej błony podstawnej (SBM) (panel B). Poziomy krążenia YKL-40 były znacząco związane z ciężkością astmy u pacjentów z astmą rekrutowaną z Uniwersytetu Yale (Panel C), Uniwersytetu Paryskiego (Panel D) i Uniwersytetu Wisconsin (Panel E)
[patrz też: nfzkielce, wodorotlenek wapnia stomatologia, szarłat spożywczy ]