Białko podobne do chitynazy w płucach i krążenie pacjentów z ciężką astmą ad 6

W panelach A, C, D i E wartości są wyrażone jako mediana (linia pozioma w każdym polu), z 25 i 75 percentylem (u góry iu dołu każdego pudełka) oraz 10. i 90. percentylem (u góry iu dołu każdy I bar). Na podstawie opisanych powyżej wyników oceniano związek między poziomami YKL-40 w drogach oddechowych a nasileniem astmy (ryc. 4). Badania te wykazały, że w kohorcie paryskiej średnia liczba komórek tkankowych eksprymujących YKL-40 korelowała dodatnio z ciężkością astmy, z 3,1 komórkami na milimetr sześcienny (przedział międzykwartylowy, 2,1 do 7,4) w grupie kontrolnej, 13,7 na milimetr sześcienny ( 3.0 do 28.3) u pacjentów z łagodną astmą, 11,3 (7,9 do 17,5) u osób z umiarkowaną astmą i 23,1 na milimetr sześcienny (15,2 do 54,1) u osób z ciężką astmą (P dla trendu = 0,003) (Figura 4A).
Następnie zbadaliśmy zależności między stopniem nasilenia astmy, grubością podnabłonkowej błony podstawnej lub poziomem YKL-40, porównując te zmienne u pacjentów w kohorcie paryskiej. Podnabłonkowa błona podstawna była grubsza u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną astmą (mediana, 9,4 .m [międzykwartylowy zakres, 7,0 do 10,9] i 9,2 .m [8,8 do 10,8], odpowiednio), niż w grupie kontrolnej (4,7 .m [3,9 do 4,9]; P <0,001 dla obu porównań) i był najgrubszy u pacjentów z ciężką astmą (12,4 .m [11,5 do 13,4]; P <0,001, P <0,001 i P = 0,003 dla porównania z grupą kontrolną, pacjentów z łagodną astmą i pacjentów z umiarkowaną astmą, odpowiednio). Istniała istotna korelacja pomiędzy grubością podnabłonkowej błony podstawnej i poziomem YKL-40 w surowicy w tej kohorcie (r = 0,51, P = 0,003) (Figura 4B).
Krążące poziomy YKL-40 i nasilenie astmy oceniano również wśród pacjentów z astmą we wszystkich trzech kohortach. W kohorcie Yale mediana poziomów YKL-40 wynosiła 49,1 ng na mililitr (zakres międzykwartylowy, 36,7 do 94,2) u pacjentów z łagodną astmą, 68,4 ng na mililitr (38,0 do 88,0) wśród osób z umiarkowaną astmą i 77,0 ng na mililitr (44,6 do 158,4) u osób z ciężką astmą (P dla trendu = 0,003) (ryc. 4C). Ten związek między nasileniem astmy a poziomem krążącego YKL-40 był również widoczny w kohorcie paryskiej, z medianą 45,5 ng na mililitr (przedział międzykwartylowy, 24,5 do 78,5) u pacjentów z łagodną astmą, 41,0 ng na mililitr (25,0). do 67,0) wśród osób z umiarkowaną astmą i 94,0 ng na mililitr (72,0 do 181,5) wśród osób z ciężką astmą (P dla trendu = 0,007) (Figura 4D) oraz w kohorcie Wisconsin, z 37,5 ng na mililitr (25,1 do 60,9), 62,5 ng na mililitr (42,8 do 80,0) i 64,1 ng na mililitr (45,8 do 82,2), odpowiednio (P dla trendu = 0,048) (rysunek 4E). Poziomy YKL-40 w surowicy również korelowały odwrotnie z FEV1 we wszystkich trzech kohortach (Yale: r = -0,22, P = 0,01, Paryż: r = -0,21, P = 0,005 i Wisconsin: r = -0,33, P = 0,009) . Zatem krążące poziomy YKL-40 korelowały z ciężkością astmy, grubością podnabłonkowej błony podstawnej i funkcjonowaniem płuc w tych kohortach.
Charakterystyka pacjentów z wysokimi poziomami YKL-40
Tabela 2. Tabela 2. Korelacje pomiarów astmy i charakterystyki pacjentów z poziomem YKL-40 w surowicy
[hasła pokrewne: nfzkielce, usg barku kraków, szlifierka oscylacyjna allegro ]