Czynnik aktywujący płytki krwi, acetylhydrolaza PAF i ciężka anafilaksja ad 7

Wszystkie 9 osób, które zmarły z powodu reakcji anafilaktycznych na orzeszki ziemne, miało niski poziom acetylhydrolazy PAF (.20 nmoli na mililitr na minutę), podczas gdy tylko 13 z 63 dzieci z łagodną alergią na orzeszki ziemne (21%) miało niski poziom acetylhydrolazy PAF (P <0,001 przez dwustronny test dokładny Fishera). Klasyfikacja grupowa (śmiertelne vs. łagodne reakcje alergiczne na orzeszki ziemne) wyjaśniała 35% zmienności poziomów acetylhydrolazy PAF. Średni poziom acetylhydrolazy PAF był znacząco niższy wśród pacjentów, którzy mieli śmiertelne reakcje anafilaktyczne na orzeszki ziemne niż wśród osób, które nie miały reakcji życiowych (p <0,001) (tabela 2). Tylko pięciu pacjentów w grupie bez objawów zgonu (21%) miało niski poziom acetylhydrolazy PAF w porównaniu z wszystkimi dziewięcioma osobami, które zmarły (P <0,001).
Średni poziom acetylhydrolazy PAF wśród 9 pacjentów, którzy zmarli w wyniku reakcji anafilaktycznych na orzeszki ziemne był znacząco niższy niż wśród 10 dzieci, które zmarły z przyczyn nieanafilaktycznych (P <0,001) (tabela 2). Wszystkich dziewięciu pacjentów, którzy zmarli na anafilaksję, ale tylko trzej, którzy zmarli z innych przyczyn (30%), miało niski poziom acetylhydrolazy PAF (p <0,01 dzięki dokładnemu testowi Fishera).
Aby ocenić swoistość wyników śmiertelnej anafilaksji, przeprowadzono oddzielne analizy, w których oznaczono poziomy acetylhydrolazy PAF u pacjentów z zagrażającą życiu astmą iu osób z astmą niezagrażającą życiu. Nie było znaczącej różnicy między tymi dwiema grupami (odpowiednio 28,6 . 7,0 i 26,7 . 7,9 nmola na mililitr na minutę). Poziomy te były prawie identyczne jak u dzieci niealergicznych (27,7 . 8,5 nmola na mililitr na minutę) i znacznie większe niż u pacjentów ze śmiertelną anafilaksją orzechową.
Wyniki badań nad trwałością acetylhydrolazy PAF, wpływem epinefryny na aktywność acetylohydrolazy PAF oraz wpływem glikokortykoidów na aktywność acetylohydrolazy PAF przedstawiono w Dodatku uzupełniającym. Aktywność acetylhydrolazy PAF nie była zależna od podawania epinefryny lub glukokortykoidów.
Dyskusja
Wykazaliśmy, że poziomy krążącego PAF są zwiększone, a aktywność acetylhydrolazy PAF w krążeniu zmniejsza się proporcjonalnie do stopnia zaangażowania układu narządowego u pacjentów z ostrymi reakcjami alergicznymi wywołanymi przez żywność, leki lub użądlenia owadów. Nasza retrospektywna analiza pacjentów z alergią na orzeszki ziemne wykazała, że aktywność acetylhydrolazy PAF była znacząco niższa u pacjentów ze śmiertelną anafilaksją orzechową niż u osób z łagodnymi reakcjami alergicznymi na orzeszki ziemne i osoby w innych grupach kontrolnych. Dane te są zgodne z rolą PAF w patobiologii ostrych reakcji alergicznych.
PAF jest bardzo silnym mediatorem biologicznym, aktywnym w stężeniach tak niskich jak 10-12 M.18. Ze względu na szybką inaktywację przez acetylohydrolazę PAF, ma krótki okres półtrwania w fazie eliminacji, w zakresie od 3 do 13 minut. Pacjenci z anafilaksją często pojawiają się na oddziale ratunkowym w ciągu kilku minut lub nawet godzin po wystąpieniu objawów, a do celów badań klinicznych potrzeba więcej czasu, aby uzyskać świadomą zgodę, zapisać pacjentów do badania i wykonać korekcję żylną.
[podobne: ile się czeka na sanatorium z nfz, zdrowie po łacinie, diagnoza genetyczna ]