Otyłość i zarządzanie utratą wagi

width=768Wśród uczestników, którzy ukończyli rok leczenia, średnia utrata masy ciała wynosiła od 7,0 do 12,4% wśród uczestników, którzy otrzymali jedną z czterech nowszych grup leków, w porównaniu z 1,6 do 3,5% wśród osób otrzymujących placebo. Pani Chatham przedstawia otyłość klasy I (BMI od 30 do 34,9) i większe ryzyko rozkładu tłuszczu w górnej części ciała (obwód talii> 89 cm [35 cali]). Ma również podwyższone skurczowe ciśnienie krwi; Ponieważ wykazano, że utrata masy ciała o 5% lub więcej poprawia ciśnienie krwi, utrata wagi przyniosłaby w ten sposób również korzyści Pani Chatham. Zauważyła również trudności w utracie wagi i utrzymaniu utraty wagi i wyraziła zainteresowanie rozważeniem leków odchudzających. Po doradzeniu jej na temat podstawowych zasad zarządzania wagą, takich jak wyznaczanie celów, budowanie planu zmniejszonego spożycia kalorii, zwiększanie aktywności fizycznej, zmniejszanie aktywności siedzącej i stosowanie strategii samokontroli, poruszyłbym temat leków odchudzających. Charakter i częstość występowania skutków ubocznych, wraz z kosztami, muszą być brane pod uwagę przy wyborze leków, proces ten powinien być realizowany poprzez wspólne podejmowanie decyzji. Szczególną troską dla Pani Chatham jest potrzeba kontroli urodzeń, ponieważ wszystkie leki odchudzające są przeciwwskazane w czasie ciąży.
Po rozpoczęciu leczenia, Pani Chatham powinna co najmniej raz w miesiącu wrócić do kliniki przez pierwsze 3 miesiące, aby móc ocenić skuteczność i bezpieczeństwo wybranego leku, a co najmniej co 3 miesiące; częstsze doradztwo wiąże się z lepszymi wynikami. Odpowiedź na leczenie (z docelową utratą masy ciała wynoszącą co najmniej 3 do 5%, w zależności od leku) powinna być określona po 3 do 4 miesiącach stosowania. Jeśli Pani Chatham osiągnie ten próg, wskazane jest dalsze stosowanie, o ile nie ma żadnych istotnych zdarzeń niepożądanych, a jej przebieg sugeruje, że lek jest skuteczny.
Formularze ujawnień dostarczone przez autora są dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu pod adresem.
Author Affiliations
Z Wydziału Medycyny, Northwestern University Feinberg School of Medicine, Chicago.

Opcja 2
Maksymalizuj modyfikacje stylu życia i niefarmakologiczne
Gordon D. Schiff, MD
Promowanie i przepisywanie leków w celu leczenia otyłości stanowi krzywdę dla naszych pacjentów, społeczeństwa i nas samych. Takie recepty mogą pomóc pacjentom stracić kilka funtów na krótką metę, ale leki te łamią prawie każdą zasadę ostrożnego, konserwatywnego przepisywania leków i mogą stanowić zagrożenie dla pacjentów.7 Pani Chatham potrzebuje pomocy wspierającej i pełnej szacunku, ale historycznej, epidemiologicznej. , problemy farmakologiczne i praktyczne zmniejszają ryzyko przepisywania leku zmniejszającego masę ciała.
Leki utrata masy ciała wielokrotnie miały nieoczekiwane i często poważne ryzyko, ale przyniosły kilka, jeśli w ogóle, długoterminowych korzyści zdrowotnych. W połowie XX wieku miliony tabletek odchudzających amfetaminy sprzedawano co miesiąc w Stanach Zjednoczonych, a konsekwencje były katastrofalne8. Aminorex był szeroko przepisywany w Europie na utratę wagi, dopóki nie został wycofany, w 1972 r., Kiedy został znaleziony powodować nadciśnienie płucne. Pokrewny lek, fenfluramina (część tak zwanej kombinacji fen-fen), został wycofany w 1997 r., Kiedy stwierdzono, że powoduje poważne uszkodzenie zastawek serca, a także nadciśnienia płucnego. Sibutramina była szeroko wprowadzana do obrotu i przepisywana do 2010 r., Kiedy została wycofana po tym, jak duże badanie wykazało, że zwiększyło ryzyko wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych i udarów oraz miało minimalną skuteczność9.
Wielu agentów obecnej generacji leków odchudzających łączy profile farmakologiczne i bezpieczeństwa z ich zdyskredytowanymi poprzednikami. Większość dostępnych bez recepty pigułek odchudzających – wiodących leków stosowanych w otyłości – to pochodne amfetaminy. Nowsze klasy leków na receptę (przeważnie stosowane w innych wskazaniach, takich jak cukrzyca, z nowymi chwytliwymi nazwami lub różnymi schematami dawkowania lub w połączeniu z innymi lekami) mają niewiele danych dotyczących stosowania w świecie rzeczywistym u pacjentów, którzy mają wiele współistniejących chorób i mogą przyjmować inne leki. leki. W rzeczywistości FDA zatwierdza je tylko warunkowo, w oczekiwaniu na badania bezpieczeństwa po wprowadzeniu do obrotu. Obawy wynikają z danych sugerujących, że leki te mogą wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wrodzonej wady rozwojowej wargi (topiramat fenterminy), samobójstwem (bupropionem-naltreksonem) oraz rakiem tarczycy i piersi (liraglutydem) oraz częstymi działaniami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak nudności, wymioty , wzdęcia i biegunka.
Nawet w przypadku pacjentów, którzy mogą przyjmować takie leki bez niedopuszczalnych skutków ubocznych, musimy zadać bardziej fundamentalne pytanie: czy jest to najlepsze podejście do pogarszają
[patrz też: dobry kardiolog, lekarz dermatolog Warszawa, gdynia psycholog ]
[przypisy: pou u lekarza, przegladarka skierowan nfz, ile się czeka na sanatorium z nfz ]