Porównanie aterektomii kierunkowej z angioplastyką balonową w przypadku uszkodzeń lewej tętnicy wieńcowej zstępującej cd

Balony perfumeryjne były dozwolone jako urządzenie podstawowe lub ratownicze. Rozmiar balonu i protokoły inflacji zostały wybrane przez operatora, aby uzyskać optymalne wyniki angiograficzne. Operatorzy byli zachęcani do stosowania tylko techniki wybranej przez randomizację, chociaż zwrot był dozwolony, jeśli nie przyniosło to odpowiedniego rezultatu. Moment usunięcia powłoki oraz dawka i czas trwania leczenia heparyną po zabiegu były w gestii operatora. Pacjenci byli hospitalizowani przez co najmniej 18 godzin po zabiegu.
Kontynuacja
Po wypisaniu pacjentów ze szpitala ich lekarze kierujący byli odpowiedzialni za rutynową kontrolę kliniczną. Leki przeciwdławicowe przerwano, o ile nie wskazano inaczej. Używanie kwasów tłuszczowych n-3 było zabronione; stosowanie wszystkich innych leków było w gestii lekarzy leczących. Lokalne pielęgniarki zajmujące się badaniem kontaktowały się z każdym pacjentem telefonicznie co miesiąc przez sześć miesięcy w celu ustalenia stanu klinicznego. Angiografię powtórzono jak najbliżej sześciu miesięcy po zabiegu, chociaż z powodów logistycznych dopuszczono zakres od czterech do siedmiu miesięcy. Angiografia była dozwolona przed upływem czterech miesięcy na podstawie objawów lub wyników nieinwazyjnych testów, chociaż jeśli nie stwierdzono restenozy, wymagany był kolejny angiogram w okresie od czterech do siedmiu miesięcy. Wszystkie angiogramy kontrolne wykonywano w tym samym laboratorium cewnikowania, co w pierwotnej procedurze, zgodnie z opisanym powyżej protokołem angiograficznym.
Ilościowa analiza wieńcowa
Ilościowa analiza wieńcowa została przeprowadzona we wcześniej ustalonym porządku w ośrodku koordynującym przez badaczy, którzy nie mieli wiedzy na temat konkretnej interwencji. W celu uniknięcia jakiegokolwiek wpływu zastosowanej techniki lub wyniku proceduralnego na analizę, najpierw przeanalizowano angiogramy uzyskane przed procedurą, a wyniki uzyskane w czasie obserwacji analizowano jako drugie, a wyniki uzyskane po procedurze analizowano jako ostatnie. Za pomocą projektora Tagarno (Tagarno of America, Dover, Del.) Optymalny preprocedura, post-procedura i kolejne ramki zostały wybrane przez jednego badacza z identycznych projekcji radiograficznych, które najlepiej wykazały maksymalną ostrość i cechy anatomiczne zmiany. Uniknięto artefaktów związanych z ruchem, wybierając klatki na końcu – rozkurczu i wyłączając ruchy z zachodzącymi na siebie naczyniami gałęzi. Wszystkie pomiary zwężenia naczyń wieńcowych zostały wygenerowane za pomocą kardiologicznego systemu pomiarowego (Medical Imaging Systems, Neunen, Holandia) przez pojedynczego przeszkolonego technika badawczego. Niezwężoną część końcówki cewnika diagnostycznego zastosowano do kalibracji absolutnej po uzyskaniu indywidualnych pomiarów (w mikrometrach) średnicy zewnętrznej. Przedmiotowy segment wieńcowy został zidentyfikowany przez operatora. Interaktywny, zautomatyzowany system rozpoznawania krawędzi wyznaczył kanał wieńcowy i zmierzył absolutną minimalną i referencyjną średnicę, która została wyznaczona przez matematyczną funkcję interpolacji. W badaniach walidacyjnych tego systemu przeprowadzonych przez personel próbny wykazano zmienność wewnątrzobserową 0,07 mm przy natychmiastowej ponownej analizie i 0,20 mm na 25 sparowanych angiogramach analizowanych w odstępie sześciomiesięcznym.
Ocena wyników
Oznaczenie wszystkich wyników angiograficznych oparto na pomiarach ilościowych wykonanych w rdzeniowym laboratorium angiograficznym
[podobne: peeling kwasem mlekowym, w zdrowiu i chorobie, zdrowie po łacinie ]