Porównanie aterektomii kierunkowej z angioplastyką balonową w przypadku uszkodzeń lewej tętnicy wieńcowej zstępującej czesc 4

Jednak kwalifikowalność do rejestracji została określona na podstawie wizualnej oceny angiogramu w uczestniczących stronach. Sukces angiograficzny został określony jako zwężenie . 50 procent po zabiegu. Sukces proceduralny zdefiniowano jako występowanie sukcesu angiograficznego bez poważnego powikłania (zgon, zawał mięśnia sercowego [nowe diagnostyczne fale Q lub wzrost poziomu kinazy kreatynowej w surowicy do dwukrotności lokalnej wartości prawidłowej], lub operacja pomostowania tętnic wieńcowych) podczas indeks hospitalizacji. Elektrokardiogramy i poziomy enzymów zostały przeanalizowane przez doświadczonego kardiologa, który nie miał wiedzy na temat zastosowanej techniki ani wyniku angiograficznego. Inne działania niepożądane obejmowały nagłe zamknięcie naczynia i uszkodzenie miejsca dostępu naczyniowego (wymagające przetoczenia lub zabiegu chirurgicznego). Poważne komplikacje były na bieżąco sprawdzane przez niezależny monitor bezpieczeństwa. Jako zmienna dychotomiczna restenoza została zdefiniowana jako zwężenie ponad 50 procent w obserwacji. Wymiary światła były również badane jako dane ciągłe. Analiza statystyczna
Wstępnie określona pierwotna analiza wyników angiograficznych i proceduralnych była zgodna z zasadą zamiaru leczenia. Dane kategoryczne porównano, odpowiednio, ze statystykami chi-kwadrat dostosowanymi ciągłością lub dokładnymi oraz danymi ciągłymi z technikami analizy wariancji. Przedziały ufności dla obserwowanych współczynników nawrotów i ich różnic zostały obliczone z normalnym przybliżeniem. Regresja logistyczna została wykorzystana do identyfikacji zmiennych przyczyniających się do restenozy spośród tych znanych przed procedurą. Oprócz przypisania do randomizacji rozważane zmienne obejmowały wiek pacjenta, płeć, stan objawowy (stabilna vs. niestabilna dławica piersiowa) i wszystkie dwukierunkowe interakcje. Ponieważ wpływ aterektomii i angioplastyki na restenozę nie są niezależne od ich wpływu na natychmiastowe wyniki proceduralne, wszyscy pacjenci poddani dalszej angiografii zostali włączeni do analizy pierwotnej. Jednak pacjenci ze zwężeniem przekraczającym 50 procent po zabiegu zostali wykluczeni w analizie wtórnej. Dane ciągłe podano jako średnie . SD; dane kategoryczne są przedstawiane jako stawki z 95-procentowymi przedziałami ufności. Różnice między grupami uznano za znaczące, jeśli wartość P była mniejsza niż 0,05 dla testu dwustronnego.
Wyniki
Charakterystyka pacjentów
W okresie od lipca 1991 r. Do sierpnia 1992 r. Do badania wybrano 274 pacjentów: losowo przydzielono 138 osób do aterektomii, a 136 do zabiegu angioplastyki. Dwie koperty z randomizacji (w oddzielnych lokalizacjach) zostały przypadkowo użyte poza kolejnością, ale nie miało to wpływu na ogólny przydział leczenia. 274 zabiegi stanowiły 7 procent wszystkich interwencji wieńcowych i 16 procent zabiegów wykonywanych na lewej tętnicy wieńcowej przedniej zstępującej w uczestniczących ośrodkach w tym okresie. Pięćdziesiąt osiem procent wszystkich operacji aterektomii wykonanych w ośrodkach badawczych zostało uwzględnionych w badaniu. Z 4024 pacjentów poddanych badaniu przesiewowemu 1718 miało zmiany lewej tętnicy wieńcowej zstępującej przedniej; tych pacjentów, 81 procent miało kliniczne przyczyny wykluczenia z angiografii i 12 procent
[przypisy: w zdrowiu i chorobie, peeling kwasem mlekowym, zdrowie po łacinie ]