Porównanie aterektomii kierunkowej z angioplastyką balonową w przypadku uszkodzeń lewej tętnicy wieńcowej zstępującej

W ostatniej dekadzie przezskórna angioplastyka wieńcowa była stosowana w coraz bardziej złożonych sytuacjach klinicznych i anatomicznych, przy jednoczesnej poprawie wskaźników powodzenia i redukcji częstości powikłań1. Mimo intensywnych badań częstość występowania najczęstszych zdarzeń niepożądanych – restenozy – pozostała niedopuszczalnie wysoka2-6. Znaczący kliniczny i ekonomiczny wpływ restenozy był głównym impulsem do rozwoju alternatywnych technik przezskórnych do rewaskularyzacji wieńcowej. Kierunkowy cewnik cewnikowo-aterektomijny zapoczątkowany przez Simpson7 był pierwszym nie balonowym urządzeniem zatwierdzonym do leczenia choroby wieńcowej w Ameryce Północnej. Chociaż wykonano wiele zabiegów aterektomii przy użyciu tego cewnika, 8-13 nie przeprowadzono kontrolowanego porównania z konwencjonalną angioplastyką balonową przed zatwierdzeniem przez regulatora. Nasze badanie, kanadyjski test aterektomii wieńcowej, było randomizowaną, wieloośrodkową oceną wyników tych procedur, gdy stosowano ją do wstępnej rewaskularyzacji zmian w proksymalnej lewej tętnicy wieńcowej zstępującej przedniej. Głównym celem było ustalenie, czy stopień restenozy, mierzony za pomocą ilościowej angiografii wieńcowej, zostałby poprawiony przez aterektomię. Metody
Centra uczestniczące i detektywi
Centrum koordynacyjne i główne laboratorium angiograficzne znajdowały się w Mount Sinai Hospital w Toronto. Wszystkie centra kardiologii interwencyjnej w Kanadzie, które wykonują ponad 350 angioplastycznych naczyń wieńcowych rocznie, zostały zaproszone do udziału. Wszyscy badacze mieli co najmniej dwuletnie doświadczenie w angioplastyce i stosowali urządzenie do aterektomii Simpson przez co najmniej cztery miesiące w przypadku 20 lub więcej zabiegów, z odsetkiem powodzeń przekraczającym 80 procent i stopniem powikłań poniżej 10 procent. Wszystkie procedury badawcze zostały przeprowadzone przez badaczy w dziewięciu ośrodkach uczestniczących wymienionych w dodatku. Badanie zostało zatwierdzone przez instytutową komisję ds. Oceny w każdym miejscu.
Wybór pacjenta, rekrutacja i losowanie
Potencjalni badani do badania zostali zidentyfikowani w momencie skierowania do przezskórnej rewaskularyzacji; decyzje dotyczące kwalifikowalności zostały podjęte przez lokalnych badaczy na podstawie wizualnej analizy diagnostycznego angiogramu. Do kwalifikujących się pacjentów należeli ci z dławicą piersiową lub obiektywnym dowodem niedokrwienia mięśnia sercowego i zwężeniem . 60 procent średnicy naczynia w proksymalnej trzeciej lewej tętnicy wieńcowej zstępującej przedniej, która była odpowiednia do aterektomii lub angioplastyki. Pacjenci z restenozowanymi zmianami nie byli brani pod uwagę w tym badaniu. Specyficzne kryteria wykluczenia angiograficznego związane z charakterystyką zmiany (długość> 10 mm, zajęcie ujścia lub naczynia odgałęzionego o średnicy . 2,5 mm) i naczyniem (całkowita okluzja, wielkość <3 mm, ciężkie zwapnienie lub ciężka krętość lub zwężenie lewej głównej tętnicy wieńcowej przekraczające 25 procent). Pacjenci z ostrym zawałem mięśnia sercowego (w ciągu tygodnia od zabiegu), ciężką dysfunkcją lewej komory lub wstrząsem kardiogennym zostali wykluczeni [podobne: dentysta ursynów, szarłat spożywczy, pou u laryngologa ]