Porównanie aterektomii kierunkowej z angioplastyką wieńcową u pacjentów z chorobą wieńcową ad 7

Pacjenci z grupy aterektomii oraz ci z grupy angioplastyki mieli podobne wskaźniki pozytywnych testów wysiłkowych (odpowiednio 30 procent vs. 32 procent) i depresję odcinka ST z ćwiczeniami (odpowiednio 32 procent vs. 38 procent). Dyskusja
Ta randomizowana próba porównująca aterektomię wieńcową z angioplastyką wykazała niewielką redukcję z aterektomią w pierwotnym punkcie końcowym, restenozą angiograficzną po sześciu miesiącach, kosztem większego odsetka powikłań okołooponowych. To ostatnie odkrycie było nieprzewidywalne i w dużej mierze odpowiada za gorsze wyniki kliniczne po sześciu miesiącach z aterektomią. Poza obawą o bezpieczeństwo nowszej procedury w porównaniu z angioplastyką, badanie to zapewnia wgląd w znaczenie uzyskania szerokiego prześwitu, aby uniknąć restenozy angiograficznej.
Restenoza jest najważniejszym i dokuczliwym problemem komplikującym angioplastykę balonową. Występuje u znacznej mniejszości pacjentów w okresie sześciu miesięcy po zabiegu i odpowiada za około 2 miliardy dolarów rocznie w wydatkach na opiekę zdrowotną w Stanach Zjednoczonych za powtarzającą się angioplastykę i operację obejścia9. Przeprowadzono kilka szeroko zakrojonych, dobrze przeprowadzonych badań testujących strategie farmakologiczne, takie jak stosowanie inhibitorów konwertujących angiotensynę, fragmentów heparyny, steroidów i antagonistów tromboksanu, 10-14 z których żaden nie zmniejszył stopnia restenozy. Obecne badanie pokazuje, że częstość restenozy można poprawić dzięki aterektomii, ale ogólna stopa była nadal dość wysoka, a poprawa stosunkowo niewielka.
Wysokie wskaźniki restenozy w obu badanych grupach można częściowo przypisać wysokiej częstości występowania niestabilnej dławicy piersiowej, która jest znana jako ważny czynnik ryzyka linii bazowej dla restenozy po koronarografii [16, 16]. Dzięki ilościowej angiografii wieńcowej wykazano, że renargetacja w świetle następuje po prawie Gaussowskim rozkładzie po angioplastyki wieńcowej, aterektomii i stentowaniu, 17,18, a przebieg w czasie jest podobny dla różnych technik rewaskularyzacji18-27. Chociaż zaobserwowana częstość 50% w przypadku restenozy wydaje się wysoka, jest ona zbliżona do wskaźnika zgłaszanego przez Nobuyoshi i współpracowników w przełomowym seryjnym badaniu restenozy angiograficznej po angioplastyce19. Ważne jest, aby pamiętać o zasadniczej różnicy w częstości występowania angiograficznej i klinicznej restenozy, ponieważ tę ostatnią najlepiej oszacować szybkość, z jaką następna rewaskularyzacja wieńcowa jest potrzebna, co stanowiło około 35 procent w obu grupach w tym badaniu.
Nasze dane potwierdzają fundamentalne odkrycie Baima, Kuntza i współpracowników [18, 20-23], że większe jest lepsze w tym sensie, że większe wczesne powiększenie światła przekłada się na większy przyrost angiografii netto po sześciu miesiącach. Zgodnie z tymi obserwacjami, główną determinantą ulepszonego światła wieńcowego po sześciu miesiącach była minimalna średnica światła po zabiegu, w zależności od tego, które z urządzeń jest używane do jego osiągnięcia. Fakt, że pacjenci poddawani aterektomii mieli znacznie wyższy wskaźnik wczesnego powodzenia i duży prześwit po zabiegu, którego nie można było uzyskać równie często po angioplastyce balonowej, prawdopodobnie tłumaczy angiograficzną korzyść aterektomii w tej próbie
[więcej w: sildenafil bez recepty, w zdrowiu i chorobie, przegladarka nfz ]